Resilio Access Project-ის კვლევით, საქართველომ მონტენეგროსთან ერთად ევროკავშირის კანდიდატ ქვეყნებს შორის კანონის უზენაესობის კუთხით უმაღლესი შეფასება მიიღო

2026 წლის 13 მაისს გაიმართა ონლაინ შეხვედრა, რომელიც ორგანიზებული იყო ევროპული პოლიტიკის ინსტიტუტის (IEP-Institut für Europäische Politik) მიერ და რომელზეც ევროპული პოლიტიკის ინსტიტუტის პროექტი „RESILIO-ACCESS Monitor“-ის შედეგები წარმოადგინეს. Resilio Access Monitor არის ინოვაციური ანალიტიკური ინსტრუმენტი, რომელიც აფასებს სამართლის უზენაესობის მედეგობას და ადაპტაციის უნარს ევროკავშირში გაწევრიანების კანდიდატ ქვეყნებში; მათ შორის, მდგრადი ინსტიტუტების მშენებლობის გამოწვევებსა და მეთოდებს. ინსტრუმენტი მოიცავს ათ კანდიდატ ქვეყანას: ალბანეთი, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, კოსოვო, მონტენეგრო, ჩრდილოეთ მაკედონია, სერბეთი, უკრაინა, მოლდოვა, საქართველო და თურქეთი.

პროექტის პირველადი შედეგები წარმოადგინეს შემდეგმა პირებმა: ჯონ მორინი- გრონინგენის უნივერსიტეტის სამართლისა და პოლიტიკის პროფესორი, სამართლის უზენაესობის მიმართულების წამყვანი იურიდიული ექსპერტი იორკ ალბრეხტი- ბერლინის ევროპული პოლიტიკის ინსტიტუტის ასოცირებული მკვლევარი მიშა პოპოვიკი- პროგრამის დირექტორი, დემოკრატიის ინსტიტუტი - Societas Civilis მარია სკორა- ბერლინის ევროპული ინსტიტუტის მკვლევარი

RESILIO-ACCESS-ის პროექტი სამართლის უზენაესობის მდგრადობას აფასებს ორი ურთიერთშემავსებელი განზომილებით: შესაძლებლობა და ფუნქციონირება. მდგრადობა, როგორც შესაძლებლობა ყურადღებას ამახვილებს იმ პირობებზე, რომლებიც სისტემას საშუალებას აძლევს, გაუძლოს ზეწოლას ისე, რომ არ დაკარგოს თავისი ძირითადი ფუნქციები. ეს პირობები სცდება მხოლოდ ფორმალურ ინსტიტუტებსა და კონსტიტუციურ ჩარჩოებს და მოიცავს, ასევე, სამართლებრივ კულტურას, აქტიურ სამოქალაქო საზოგადოებას და დამოუკიდებელ მედია კონტროლს. ეს ელემენტები ერთად ქმნის როგორც სამართლის უზენაესობის სტრუქტურულ საფუძველს, ისე უფრო ფართო საზოგადოებრივ გარემოს, სადაც ის ფუნქციონირებს. მდგრადობა, როგორც ფუნქციონირება კი ასახავს მდგრადობის დინამიკურ განზომილებას. ის იკვლევს, როგორ რეაგირებს სისტემა პრაქტიკაში კონკრეტულ საფრთხეებზე, მაგალითად ავტოკრატიზაციის მცდელობებზე დემოკრატიულად არჩეული პოლიტიკური ლიდერების მხრიდან. სამართლის უზენაესობის ფუნქციური მდგრადობა სწორედ მაშინ ვლინდება, როდესაც მისი შესაძლებლობები სხვადასხვა სტრესორის ზემოქმედების ქვეშ ექცევა.