ზაალ მიქელაძე: არ არსებობს გადაუჭრელი პრობლემები - სახელმწიფოს ვალდებულებაა მოუსმინოს როგორც ჯანდაცვის სფეროს წარმომადგენლებს, ასევე კონსტრუქციულ ოპონენტებს, ექიმებსა და პაციენტებს

მსურს შევეხო ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მიმართულებას - იშვიათ დაავადებებს, მათ შორის თანდაყოლილ და გენეტიკურ პათოლოგიებს, რომლებიც განსაკუთრებით ბავშვებს ეხება. ამის ერთ-ერთი მაგალითია დიუშენის კუნთოვანი დისტროფია, - განაცხადა საპარლამენტო პოლიტიკური ჯგუფი „ხალხის ძალის“ წევრმა, დეპუტატმა ზაალ მიქელაძემ ჯანდაცვის მინისტრის პარლამენტში ინტერპელაციის შემდეგ სიტყვით გამოსვლისას.

მიქელაძის თქმით, აუცილებელია მეტი კომუნიკაცია ოჯახებსა და სახელმწიფოს შორის, დარგის ექსპერტების აქტიური ჩართულობა და საჭიროების შემთხვევაში საერთაშორისო ექსპერტების მონაწილეობა. „ამ დღეებში განსაკუთრებით ვიხილეთ ჭარბი ჩართულობა პოლიტიკოსების და არასპეციალისტების, რაც მსუბუქად რომ ვთქვა ამ გამოწვევისთვის შეუფერებელია,“ - აღნიშნა მან.

დეპუტატმა სიტყვით გამოსვლისას ჯანდაცვის სფეროში არსებულ სხვადასხვა პრობლემებზეც გაამახვილა ყურადღება. მისი თქმით, სამედიცინო სერვისების გაუმჯობესებისთვის აუცილებელია ხშირი კომუნიკაცია სამინისტროსა და კლინიკებს შორის, დარგის სპეციალისტების აქტიური ჩართულობა და იმ შემთხვევების დეტალური ანალიზი, სადაც სახელმწიფო დაფინანსება სრულად ვერ ფარავს ხარჯებს.

„მოგესალმებით კოლეგებო. მივესალმები ჯანდაცვის მინისტრსა და სამინისტროს გუნდს. 2012 წლის შემდეგ ხელისუფლების მთავარი მიზანი იყო საქართველოს მოქალაქეებისთვის ძირითადი უფლებების აღდგენა, მათ შორის - ჯანდაცვის უფლების უზრუნველყოფა. ამ მიზნის მიღწევის ერთ-ერთი მთავარი გარანტი იყო ბატონი ბიძინა ივანიშვილის მიერ ინიცირებული საყოველთაო ჯანდაცვის და C ჰეპატიტის ელიმინაციის სახელმწიფო პროგრამები, რომლებმაც საშუალება მოგვცა ასი ათასობით მოქალაქის სიცოცხლის გადარჩენის.

ჯანდაცვის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ინდიკატორია ე.წ. „ჯიბიდან გადახდები“. წინა ხელისუფლებების დროს ეს მაჩვენებელი ძალიან მაღალი იყო - დაახლოებით 70–80%-ის ფარგლებში, რაც მძიმე ტვირთად აწვებოდა პაციენტებს. საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამამ ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად შეამცირა და 2012 წლის შემდეგ დაახლოებით 30%-მდე ჩამოვიდა, თუმცა DRG სისტემაზე გადასვლამ კვლავ გაზარდა პაციენტების თანაგადახდები და ისინი დაახლოებით 40–45% მიუახლოვდა. ეს ცვლილება თქვენი წინამორბედი მინისტრის და მისი გუნდის მიერ საკმაოდ სწრაფად განხორციელდა და სამედიცინო საზოგადოების ფართო ჩართულობისა და კომუნიკაციის გარეშე მოხდა დიაგნოზთან შეჭიდული ჯგუფების დაფინანსების მოდელზე გადასვლა.