შიო მესამე: უფლის რწმენა ჩვენ გულში არის გასაღები, რომელიც ხსნის საღვთო სიკეთეების დიდ საუნჯეს. გვმართებს, რომ ვილოცოთ და ვთხოვოთ უფალს, რომ გაგვიძლიეროს რწმენა

უფლის რწმენა ჩვენ გულში ეს არის გასაღები, რომელიც ხსნის საღვთო სიკეთეების დიდ საუნჯეს. გვმართებს, რომ ვილოცოთ და ვთხოვოთ უფალს, რომ გაგვიძლიეროს რწმენა, - განაცხადა ქადაგებისას უწმინდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსმა და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა, შიო III-მ.

უწმინდესმა ლიტურგია სამების საკათედრო ტაძარში მღვდელმთავრებთან ერთად აღავლინა. პატრიარქმა რწმენის ძალასა და მისი გაძლიერების აუცილებლობაზე იქადაგა. შიო მესამემ გაიხსენა სახარებისეული ეპიზოდი, როდესაც მაცხოვარმა 5 პურით 5 000 ადამიანი დააპურა.

„გილოცავთ სულთმოფენობიდან მერვე კვირა დღეს და მთავარანგელოზ გაბრიელის ხსენებას! დღეს ამასთან დაკავშირებით სახარებიდან წაკითხული იყო ეპიზოდი უფალ იესო ქრისტეს მიერ ხუთი ათასი კაცის სასწაულებრივი დაპურების შესახებ. სახარება აზუსტებს, რომ ხუთი ათასი კაცი იყო, გარდა ქალებისა და ბავშვებისა. ე.ი. დაახლოებით, ათი ან თხუთმეტი ათასი ადამიანი მაინც იქნებოდა იქ, სავარაუდოდ.

ეს ეპიზოდი, როგორც ყველა საკითხავი სახარებისა, განსაკუთრებულ სწავლებას გვაძლევს იმის თაობაზე, თუ რა დიდი მნიშვნელობა აქვს ჩვენი სულიერი ცხოვრებისთვის ღმერთის ლოცვა-კურთხევას და რწმენას, რწმენის ძალას.

მოციქულებს აზრადაც არ ჰქონდათ ის, რომ შეიძლება ხუთი პურით და ორი თევზით დაპურებულიყო ამდენი ადამიანი. ამიტომაც უთხრეს უფალს, რომ მათ მოშივდათ, ცოდონი არიან, გავუშვათ ახლომახლო სოფლებში, რათა იყიდონ თავისთვის საჭმელიო. უფალმა უთხრა: „არ არის საჭირო მათი წასვლა, არამედ თქვენ მიეცით მათ საკვები“ (მთ. 14, 16). მოწაფეებმა გაკვირვებულმა მიუგეს: ჩვენ მხოლოდ ხუთი პური და ორი თევზი გვაქვს, ეს რას ეყოფა ამდენ ათას ადამიანს? (ინ. 6, 9). უფალმა თითქოს არც შეამჩნია მათი შეპასუხება და უთხრა: „უბრძანეთ, დასხდნენ ბალახზე რიგებად“ (მარკ. 6, 39). შემდეგ აიღო ეს პურები და თევზი, აღაპყრო თვალები ზეცისკენ იმის ნიშნად, რომ იგი არის ერთარსი მამა ღმერთისა და ერთია მათი მოქმედება, აკურთხა ეს პურები, მისცა მოციქულებს, მოციქულებმა კი დაურიგეს ხალხს და არა მხოლოდ დანაყრდა ამდენი ათასი ადამიანი, არამედ კიდევ დარჩა, თორმეტი კალათი აავსეს პურით. ე. ი. ბევრად მეტი დარჩა, ვიდრე იყო თავდაპირველად. მოციქულებმა დაინახეს ღვთის ლოცვა-კურთხევის ძალა და მათი რწმენის ძალა უფლისადმი.