ქვეყნები, სადაც 1 000 დოლარის გამომუშავებას ყველაზე მეტი/ნაკლები დრო სჭირდება - რეიტინგი

რამდენი ხანი გიწევდათ მუშაობა 1 000 დოლარის გამომუშავებისთვის? კოლუმბიაში ამისთვის დაახლოებით 86 საათია საჭირო, ხოლო ლუქსემბურგსა და ისლანდიაში - მხოლოდ 16.

OECD-ის საშუალო წლიური ხელფასებისა და პლატფორმა "Our World in Data"-ის სამუშაო საათების მონაცემებზე დაყრდნობით წარმოგიდგენთ ქვეყნების რეიტინგს იმის მიხედვით, თუ რამდენი ხანი სჭირდება საშუალო დასაქმებულს 1 000 დოლარის გამომუშავებისთვის. რეიტინგის სათავეში ევროპული ქვეყნები დომინირებენ. ლუქსემბურგში, ისლანდიაში, შვეიცარიაში, ნორვეგიაში, დანიასა და ნიდერლანდებში 1 000 დოლარის გამომუშავებისთვის 20 საათზე ნაკლები მუშაობაა საჭირო.

შედარებისთვის, საშუალო ამერიკელ დასაქმებულს 1 000 დოლარისთვის დაახლოებით 22 საათი სჭირდება, რაც აშშ-ს მაღალშემოსავლიან ქვეყნებს შორის ათავსებს, თუმცა ის მაინც ჩამორჩება რამდენიმე ევროპულ ეკონომიკას.

კოლუმბია და მექსიკა რეიტინგის ბოლოში იმყოფებიან, სადაც 1 000 დოლარის გამომუშავებისთვის, შესაბამისად, 86 და 78 საათი მუშაობაა საჭირო. ორივე მაჩვენებელი სამჯერ მეტია აშშ-ის დონეზე და ოთხჯერ აღემატება ლუქსემბურგის მაჩვენებელს. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ქვეყნებში დასაქმებულები წლიურად ხშირად იმდენივე ან უფრო მეტ საათს მუშაობენ, ვიდრე მდიდარ ეკონომიკებში, საშუალო ხელფასები მაინც მნიშვნელოვნად დაბალია.

მონაცემები წარმოდგენილია მსყიდველობითი უნარის პარიტეტის (PPP) მიხედვით კორექტირებულ დოლარებში, რაც ითვალისწინებს ადგილობრივი ფასების დონეებს შორის განსხვავებებს და ქვეყნების მიხედვით შემოსავლების შედარებას უფრო ობიექტურს ხდის.

გადასახადები გათვალისწინებული არ არის.

რამდენი საათი მუშაობაა საჭირო 1 000 დოლარის გამომუშავებისთვის? - 15 ქვეყანა, სადაც ნამუშევარი საათების რაოდენობა ყველაზე დაბალი/მაღალია

ქვეყანა ნამუშევარი საათები / ყოველ 1000 დოლარზე 1 კანადა 25 2 საფრანგეთი 25 3 გაერთიანებული სამეფო 24 4 შვედეთი 24 5 ავსტრალია 23 6 ამერიკის შეერთებული შტატები 22 7 ბელგია 21 8 გერმანია 20 9 ავსტრია 20 10 დანია 19 11 ნიდერლანდები 19 12 ნორვეგია 19 13 შვეიცარია 18 14 ისლანდია 16 15 ლუქსემბურგი 16

ქვეყანა ნამუშევარი საათები / ყოველ 1000 დოლარზე 1 კოლუმბია 86 2 მექსიკა 78 3 საბერძნეთი 60 4 კოსტა-რიკა 53 5 უნგრეთი 51 6 ჩილე 51 7 ჩეხეთი 48 8 სლოვაკეთი 47 9 პორტუგალია 45 10 პოლონეთი 43 11 ესტონეთი 42 12 ლატვია 38 13 სამხრეთ კორეა 38 14 თურქეთი 37 15 ისრაელი 34

"Our World in Data"-ის კვლევების თანახმად, დაბალშემოსავლიანი ქვეყნების მცხოვრებლები უფრო მეტს მუშაობენ, თუმცა ერთ ნამუშევარ საათზე ნაკლებ შემოსავალს გამოიმუშავებენ. ეკონომისტები ამის მიზეზებად პროდუქტიულობის დაბალ დონეს, დიდ არაფორმალურ სექტორს, კაპიტალზე ნაკლებ ხელმისაწვდომობასა და ხელფასების სუსტ ზრდას ასახელებენ.

ანალიზში გამოყენებულია მსყიდველობითი უნარის პარიტეტი (PPP), რომელიც ხელფასებს ადგილობრივი ფასების სხვაობის გათვალისწინებით აკორექტირებს. PPP კორექტირება ეკონომისტებს საშუალებას აძლევს შეადარონ, რეალურად რისი შეძენაა შესაძლებელი მიღებული შემოსავლით კონკრეტულ ქვეყანაში, ნაცვლად მხოლოდ საბაზრო გაცვლით კურსებზე დაყრდნობისა.

ასეთი კორექტირების გარეშე, დაბალი ფასების მქონე ქვეყნების მცხოვრებლები იმაზე ღარიბებად გამოჩნდებოდნენ, ვიდრე რეალურად არიან, და პირიქით.