პატრიარქი შიო III: თუ ჩვენმა წმინდანებმა საბოლოოდ აირჩიეს უფალი იესო ქრისტე, ჩვენ ჯერ კიდევ ვმერყეობთ. მათ თუ მიაღწიეს მიზანს, ჩვენ ჯერ კიდევ გზაში ვართ და მივდივართ. წმინდანები უკვე აღდგნენ საბოლოო, სრული აღდგომით, ჩვენ კი ამ გზაზე ხან ავდგებით, ხან ვეცემით, მერე ისევ ავდგებით

თუ ჩვენმა წმინდანებმა საბოლოოდ აირჩიეს უფალი იესო ქრისტე, ჩვენ ჯერ კიდევ ვმერყეობთ. მათ თუ მიაღწიეს მიზანს, ჩვენ ჯერ კიდევ გზაში ვართ და მივდივართ. წმინდანები უკვე აღდგნენ საბოლოო, სრული აღდგომით, ჩვენ კი ამ გზაზე ხან ავდგებით, ხან ვეცემით, მერე ისევ ავდგებით, - განაცხადა უწმინდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსმა და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა, შიო III-მ თბილისის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის საპატრიარქო ტაძარში ქადაგებისას.

მან მრევლს ყოველთა წმინდანთა ხსენების დღე მიულოცა და მსახურების დროს ტაძარში წაკითხული სახარება განმარტა. პატრიარქმა მადლობა შესწირა უფალს, რომ არის მოწყალე, მოსიყვარულე და სულგრძელი, რომ ჩვენ კიდევ გვაქვს დრო სინანულისთვის.

„გილოცავთ სულთმოფენობიდან პირველ კვირას, როდესაც აღინიშნება ყველა წმინდანის ხსენება. დღეს არის ყოველი ჩვენგანის ანგელოზის დღე და განსაკუთრებით გილოცავთ ამ დღესასწაულს.

რატომ დაადგინა წმინდა ეკლესიამ ეს დღესასწაული? - ეკლესიას სურს, გვიჩვენოს, რომ უფალ იესო ქრისტეს მოსვლა ამ ქვეყნად არ იყო უნაყოფო და ამაოდ არ მომხდარა, არამედ წმინდანების ცხოვრება, მათი ღვაწლი გვიჩვენებს, რომ ძე ღმერთის განკაცებამ, ვნებამ, ჯვარცმამ, სიკვდილმა, მკვდრეთით აღდგომამ, ზეცად ამაღლებამ და შემდეგ სულიწმინდის მოვლინებამ უდიდესი ნაყოფი გამოიღო კაცობრიობის ისტორიაში.

ეკლესია გვიჩვენებს, რომ სულთმოფენობის შემდეგ ის წარმოშობს უდიდეს ადამიანებს, წმინდანებს, „რომელთა ღირსიც არ არის ქვეყანა“ (ებრ. 11, 38 ), - როგორც ამბობს წმინდა პავლე მოციქული.

წმინდანების ცხოვრებაც, მათი ღვაწლიც ძალიან დიდი საიდუმლოებაა. ეს წუთისოფელი საგონებელში ვარდება, როდესაც ბიბლიაში კითხულობს ადამიანებზე, რომლებმაც ღვთის გულისთვის დაითმინეს ყოველგვარი გაჭირვება, გვემა, დილეგი, ბორკილები. დღეს წაკითხული იყო პავლე მოციქულის სიტყვები: „იყვნენ ხმლით განგმირულნი, ქვებით ჩაქოლილნი, ცხვრის ტყავებით მოარულნი, ტყეებსა და ღრეებში მოხეტიალენი, გამოქვაბულებში, უდაბნოებში შეფარებულნი“ (ებრ. 11, 37-38 ) და ა.შ.