ადგილობრივი ხორბალი დღგ-თი რომ იბეგრებოდეს ჩვენ მას 65-ის ნაცვლად 80 თეთრად ჩავიბარებდით - ასოციაცია
ხორბლისა და ფქვილის მწარმოებელთა ასოციაციაში აცხადებენ, რომ იმპორტირებულ და ადგილობრივი წარმოების ხორბლის ფასებს შორის განსხვავების დიდი წილი დამატებული ღირებულების გადასახადზე მოდის.
როგორც ასოციაციის აღმასრულებელმა დირექტორმა “საქმის კურსის” ეთერში განაცხადა, ფასთა შორის სხვაობას ის იწვევს, რომ იმპორტირებული პროდუქცია დღგ-თი იბეგრება და შესაბამისად, წისქვილკომბინატი მისი შეძენისას ჩათვლის უფლებით სარგებლობს.
ადგილობრივი წარმოების ხორბლის პირველადი მიწოდება კი დღგ-სგან გათავისუფლებულია, რაც წისქვილებს არ აძლევს საშუალებას, დღგ ჩაითვალონ.
“[ადგილობრივი] ხორბლის ფასი ამ ეტაპზე 1 კოლოგრამზე 55-დან 63 თეთრის ფარგლებშია, არის 1 კილოგრამზე 65 თეთრიც. იმპორტირებული ხორბლის ფასი დაახლოებით 80 თეთრია. ხშირად არის კითხვა, რომ რატომ არის სხვადასხვა ფასი იმპორტირებულსა და ადგილობრივ ხორბალზე. ეს დაკავშირებულია საკანონმდებლო რეგულირებასთან. იმპორტირებული ხორბალი დღგ-თი იბეგრება, ხოლო ადგილობრივი ხორბალი - არა. არამხოლოდ ხორბალი, სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდება გათავისუფლებულია დღგ-სგან. შესაბამისად, წისქვილი როცა იღებს იმპორტირებულ ხორბალს, ითვლის დღგ-თი და შემდეგ მას იყენებს. ქართული ხორბლის შემთხვევაში, სამწუხაროდ, ჩათვლას ვერ აკეთებს”, - განაცხადა ლევან სილაგავამ.
ასოციაციაში აღნიშნავენ, რომ ქართული ხორბალი დღგ-თი რომ იბეგრებოდეს, კოლოგრამზე მისი ფასი არა დღეს არსებული 60 თეთრის ფარგლებში, არამედ 85 თეთრი იქნებოდა.
“ნებისმიერი ბიზნესმენი ცხადია, ნედლეულს მიიღებს და უფრო მეტს გადაიხდის, თუ ის თვითონ ჩაითვლის დღგ-ს და შემდეგ გამოიყენებს. თავის დროზე, ქართული ხორბლის დღგ-საგან გათავისუფლება ძალიან სწორი ნაბიჯი იყო, იმიტომ რომ ამან სტიმული მისცა მეხორბლეობის დარგის განვითარებას. მაგრამ ახლა უკვე ის ეტაპია, როდესაც [მეხორბლეობის სექტორში] უფრო მეტი სიკეთეა დღგ-ს შემოტანა, ვიდრე უარყოფითი ფაქტორი. შესაბამისად, ეს გაათანაბრებდა [ფასებს იმპორტირებულ და ადგილობრივ] ხორბალზე.