„წყლის პაუზა“ ფეხბურთში - როგორ გაჩნდა ეს წესი და რატომ გახდა თანამედროვე ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი სიახლე?
თანამედროვე ფეხბურთში კლიმატის ცვლილებამ, ზაფხულის ტურნირებზე მზარდმა ტემპერატურამ და სპორტული მედიცინის განვითარებამ მნიშვნელოვანი სიახლე მოიტანა - „წყლის პაუზა“, რომელიც დღეს უკვე არაერთ საერთაშორისო ტურნირზე გამოიყენება.
ბევრს ჰგონია, რომ ეს პრაქტიკა 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატისთვის შეიქმნა, თუმცა სინამდვილეში მისი ისტორია გაცილებით ადრე იწყება. „წყლის პაუზა“ არც ერთ კონკრეტულ ადამიანს არ გამოუგონია. მისი დანერგვის ინიციატორები FIFA და ფეხბურთის წესებზე პასუხისმგებელი საერთაშორისო ორგანო IFAB იყვნენ, რომლებმაც გადაწყვეტილება სპორტული მედიცინის სპეციალისტებთან და ფიზიოლოგებთან კონსულტაციების შემდეგ მიიღეს. მთავარი მიზანი ფეხბურთელების ჯანმრთელობის დაცვა იყო. მრავალწლიანმა კვლევებმა აჩვენა, რომ მაღალი ტემპერატურისა და ტენიანობის პირობებში ფეხბურთელები 90 წუთის განმავლობაში რამდენიმე ლიტრ სითხეს კარგავენ, რაც ზრდის დეჰიდრატაციის, კუნთების სპაზმების, სითბური დარტყმის, ტრავმებისა და ფიზიკური შესაძლებლობების მკვეთრი შემცირების რისკს.
მსოფლიო ჩემპიონატების ისტორიაში „წყლის პაუზა“ პირველად 2014 წლის ბრაზილიის მუნდიალზე გამოიყენეს. ტურნირის რამდენიმე მატჩი 30-35 გრადუს სიცხესა და უკიდურესად მაღალ ტენიანობაში ტარდებოდა. სწორედ ამიტომ FIFA-მ გადაწყვიტა, რომ თუ სპეციალური კლიმატური მაჩვენებელი Wet Bulb Globe Temperature (WBGT) კრიტიკულ ნიშნულს გადააჭარბებდა, მთავარ მსაჯს თითოეულ ტაიმში დაახლოებით 30-ე წუთზე სამწუთიანი შესვენების დანიშვნის უფლება ექნებოდა. WBGT მხოლოდ ჰაერის ტემპერატურას არ ზომავს. ის ითვალისწინებს ტენიანობას, მზის პირდაპირ გამოსხივებას, ქარის სიჩქარეს და იმ რეალურ დატვირთვას, რომელსაც ადამიანის ორგანიზმი განიცდის.
ყველაზე მნიშვნელოვანი ცვლილება 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოხდა. FIFA-მ ისტორიაში პირველად გადაწყვიტა, რომ წყლის პაუზები ყველა მატჩში სავალდებულო ყოფილიყო. თითოეულ შეხვედრაში ორი სამწუთიანი შესვენება გაიმართა — დაახლოებით 22-ე და 67-ე წუთებზე. ამ გადაწყვეტილებას ორგანიზაცია იმით ხსნიდა, რომ მსოფლიო ჩემპიონატი აშშ-ში, კანადასა და მექსიკაში ზაფხულის პერიოდში იმართებოდა, სადაც სხვადასხვა ქალაქში ტემპერატურა და ტენიანობა ერთმანეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა.