„ერთიანი ნეიტრალური საქართველო“: ილუზიაა მოლოდინი, თითქოსდა ევროკავშირი შეიცვლება და ისეთ გაერთიანებაში შევალთ, როგორიც ჩვენს წარმოდგენებში იყო ათწლეულების წინ. ასევე მცდარია მოლოდინი, თითქოს საქართველო ევროკავშირის წევრობისგან რაიმე სარგებელს მიიღებს

ილუზიაა მოლოდინი, თითქოსდა ევროკავშირი შეიცვლება და ისეთ გაერთიანებაში შევალთ, როგორიც ჩვენს წარმოდგენებში იყო ათწლეულების წინ. ასევე მცდარია მოლოდინი, თითქოს საქართველო ევროკავშირის წევრობისგან რაიმე სარგებელს მიიღებს, - ნათქვამია „ერთიანი ნეიტრალური საქართველოს“ განცხადებაში.

როგორც პარტიის განცხადებაშია აღნიშნული ყველა მონაცემი ვითარების კიდევ უფრო გაუარესებაზე მიუთითებდა და ამაზე „ნეიტრალურმა საქართველომ“ არაერთხელ განაცხადა.

„პარტია „ერთიანი ნეიტრალური საქართველოს“ დაფუძნების დეკლარირებული მიზანი, ქვეყნის ევროინტეგრაციის თემის პოლიტიკური მძევლობიდან გათავისუფლება და საგარეო პრიორიტეტების განსაზღვრისას დოგმატური ჩარჩოების ნაცვლად, რაციონალური მსჯელობის შემოტანა იყო, რადგან დოგმებმა, გარედან თავსმოხვეულმა დღის წესრიგმა, საქართველოს, ბოლო ათწლეულებში მძიმე ზიანი მიაყენა და მნიშვნელოვნად შეაფერხა ჩვენი ქვეყნის ეკონომიკის და პოლიტიკური ინსტიტუციების განვითარება.

შეგვიძლია ვთქვათ, რომ პროგრამა მინიმუმი მიღწეულია − ჩვენ მოვახერხეთ რელიგიის რანგში აყვანილი თემის დესაკრალიზაცია და დღეს უკვე „ქართული ოცნების“ ხელისუფლება თავის მხრივ სვამს შეკითხვას − რა აზრი აქვს ევროკავშირის წევრობას, თუ წევრობის უმთავრეს სარგებელსა და ბერკეტებს თავიდანვე გართმევენ? მაგრამ აქ მნიშვნელოვანია, რომ ხელისუფლების მხრიდან, არათუ შეკითხვის დასმაა დაგვიანებული, არამედ ამ შეკითხვაზე პასუხიც უკვე დიდი ხანია ნათელია.

უპირველესად, უნდა ითქვას, რომ ილუზიაა მოლოდინი, თითქოსდა ევროკავშირი შეიცვლება და ისეთ გაერთიანებაში შევალთ, როგორიც ჩვენს წარმოდგენებში იყო ათწლეულების წინ. ასევე მცდარია მოლოდინი, თითქოს საქართველო ევროკავშირის წევრობისგან რაიმე სარგებელს მიიღებს − ეკონომიკური, ან უსაფრთხოების, ან ღირებულებითი თვალსაზრისით. ჩვენს განცხადებებში არაერთხელ გვაქვს დეტალურად აღწერილი რეალობა, რაც დღევანდელ ევროკავშირშია, ასევე პერმანენტულად ვუსვამდით ხაზს, რომ ყველა მონაცემი ვითარების კიდევ უფრო გაუარესებაზე მიუთითებდა. იქვე მკაფიოდ ვამბობდით, რომ არც საქართველოს მიმართ ბრიუსელის ბიუროკრატიის დამოკიდებულება შეიცვლებოდა ობიექტურობისკენ.