მარჩინ როსოლოვსკი: ყველაზე თვალშისაცემი ორმაგი სტანდარტია. უკრაინის შემთხვევაში თითქმის ყველაფერი აიხსნება ომით, პოლონეთმა უნდა აიტანოს შეურაცხყოფები, ზედმეტად ხმამაღლა არ დაიცვას საკუთარი ინტერესები. საქართველოს შემთხვევაში ეს მოთმინება მოულოდნელად ქრება და ცივი ანალიზის ნაცვლად ჩნდება მორალისტური ტონი

მარჩინ როსოლოვსკი, სტაშიჩის ინსტიტუტის ფონდის საბჭოს წევრი სტატიას აქვეყნებს, რომელშიც ერთი თავი ეთმობა საკითხს „თავმდაბლობა უკრაინის მიმართ, სიმკაცრე საქართველოს მიმართ“.

ის ორმაგ სტანდარტებზე საუბრობს და ამბობს, რომ უკრაინის მიმართ პოლონეთი უკიდურეს მოთმინებასა და რბილ პოლიტიკას იჩენს, თვალს ხუჭავს კიევის მხრიდან გამოვლენილ უპატივცემულობაზე თუ კორუფციაზე. თუმცა, საქართველოს მიმართ ეს მოთმინება სადღაც ქრება და ვარშავა მყისიერად გადადის მორალისტურ ტონზე.

„ყველაზე თვალშისაცემი ორმაგი სტანდარტია. უკრაინის შემთხვევაში თითქმის ყველაფერი აიხსნება ომით, გეოპოლიტიკით, რუსეთის ზეწოლითა და ერთიანობის შენარჩუნების აუცილებლობით. პოლონეთმა უნდა აიტანოს მორიგი შეურაცხყოფები, ზედმეტად ხმამაღლა არ დაიცვას საკუთარი ინტერესები, ფრთხილად ისაუბროს ისტორიაზე და არ დააყენოს მკაცრი პირობები. ეს ყველაფერი „სახელმწიფოებრივი ინტერესის“ სახელით. საქართველოს შემთხვევაში ეს მოთმინება მოულოდნელად ქრება. ცივი ანალიზის ნაცვლად ჩნდება მორალისტური ტონი. რუსეთის მიერ ნაწილობრივ ოკუპირებული სახელმწიფოს გეოპოლიტიკური მდგომარეობის გააზრების ნაცვლად გვესმის ბანალური ფრაზები: „დემოკრატია საფრთხეშია“, „პრორუსული ხელისუფლება“, „დიქტატურა“. ასე ხდება საკუთარი, დამოუკიდებელი პოლიტიკისა და გრძელვადიანი პარტნიორობის შანსის უარყოფა“, - ნათქვამია სტატიაში.

ავტორი ასევე საუბრობს უკრაინაში კორუფციაზე და საქართველოს მიმართ გაჟღერებულ ბრალდებებზე. სტატიაში მოჰყავს „საერთაშორისო გამჭვირვალობის“ 2024 წლის მონაცემები, რომლის მიხედვითაც საქართველო კორუფციის აღქმის ინდექსში 53-ე ადგილზეა იმყოფება, ხოლო უკრაინა - 105-ზე. როსოლოვსკი კითხვას სვამს, თუ რატომ ითვლება უკრაინა უპირობო ნდობის მქონე პარტნიორად, ხოლო საქართველო, სადაც რეალური მაჩვენებლები ბევრად უკეთესია, დასავლეთში თითქმის დიქტატურად არის გამოცხადებული.